Aïssatou Cissé, schepen in Borgerhout, kreeg het estafettestokje van BCSD-voorzitter Chancelvie Okitokandjo uit Denderleeuw, om een vragenlijstje à la Proust te beantwoorden. Aan het eind geeft zij het door aan een andere lokale politica/politicus, van een andere partij en ver van Borgerhout.
Wat betekent je politieke functie voor jou?
Dat je iets kan betekenen voor anderen. Ik ben zeer jong in de politiek gestapt omdat ik vond dat jongeren te weinig betrokken worden. Vandaag is mijn motivatie nog altijd dezelfde: luisteren, dingen in beweging proberen te krijgen en ervoor zorgen dat inwoners zich vertegenwoordigd voelen.
Wat was je eerste politieke daad (in de ruimste betekenis)?
Me op mijn zestiende aansluiten bij een politieke partij. Ik denk dat ik toen nog niet helemaal besefte waar ik aan begon. (lacht)
Kom je uit een politiek nest?
Niet echt. Maar mijn opa was diplomaat en tegelijk een antikoloniale vrijheidsstrijder. Zijn engagement en zijn rechtvaardigheidsgevoel hebben me zeker beïnvloed.
Wat zie je als je grootste prestatie?
Naast de mooie projecten die we in Borgerhout realiseerden? Ik ben de eerste zwarte en eerste hoofddoekdragende schepen in Antwerpen. Daarbovenop ben ik de jongste tot nog toe in Borgerhout. Dat voelt voor mij als meer dan een persoonlijke prestatie. Ik hoop vooral dat andere jongeren daardoor zien dat ook zij hun plaats hebben in de politiek en in een bestuur.
Neem je dit ambt mee naar huis?
Absoluut. Borgerhout is natuurlijk ook gewoon mijn woonplaats. Als ik boodschappen doe of ergens naartoe ga, kom ik bijna altijd wel iemand tegen die me aanspreekt over iets in de buurt. En eerlijk? Stiekem vind ik dat ook wel leuk.
Heb je vrienden in de politiek?
Je leert door de jaren heen heel wat mensen kennen en sommige contacten groeien uit tot vriendschappen. Dat vind ik ook mooi aan politiek: achter een partijkaart zit uiteindelijk gewoon nog altijd een mens.
Met wie overleg je het eerst als je een belangrijke politieke beslissing moet nemen?
Vaak eerst met mijn adviseurs en collega-fractieleden. Ook schepenen Van de Kelder of Bachar van het stadsbestuur consulteer ik wel eens. Ik vind het belangrijk om verschillende perspectieven mee te nemen. Ik praat meestal ook nog met mensen uit mijn omgeving, die dicht bij me staan.
Wat vind je zelf je meest uitgesproken positieve eigenschap?
Ik probeer in alles het positieve te zien. Ik laat me niet snel ontmoedigen en probeer altijd vooruit te kijken.
Welke eigenschap bij jezelf betreur je het meest?
Ik wil soms te veel tegelijk doen. Ik heb niet altijd het talent om te zeggen: dit kan ook morgen. (lacht)
Welke eigenschap waardeer je het meest bij een oppositielid?
Dat iemand durft door te vragen en kritisch blijft, ook als ik het zelf niet eens ben met de conclusie. Goede politiek heeft mensen nodig die elkaar scherp houden.
Met welke historische figuur identificeer je je het meest?
Als ik echt iemand moet kiezen, zou ik Nelson Mandela zeggen. Vooral zijn veerkracht en zijn vermogen om, ondanks moeilijke omstandigheden, te blijven geloven in verandering en verbinding spreken mij aan.
Wie zijn je huidige helden?
Mensen die elke dag voor anderen zorgen zonder daar veel erkenning voor te krijgen: ouders, mantelzorgers, vrijwilligers, leerkrachten, jeugdwerkers. Zij maken vaak een veel groter verschil dan ze zelf beseffen.
Waar zou je nu het liefste zijn?
Waar ik nu al ben, op de op een na coolste plek ter wereld: Borgerhout! En tijdens de zomervakantie in Senegal.
Welk woord of welke zin gebruik je te vaak?
“Komt goed.” Ik zeg het waarschijnlijk iets te vaak, maar ik geloof er ook echt in.
Wat koester je het meest?
Mijn familie en de mensen rondom mij. En ook de momenten waarop je even stilstaat en beseft hoe bijzonder het eigenlijk is dat je dit leven mag leiden.
Wat is volgens jou de diepste ellende?
Dat mensen het gevoel krijgen dat ze er alleen voor staan. Dat geldt voor mij zowel dichtbij als ver weg. Met het Vrijetijdsloket in Borgerhout bieden we financieel kwetsbare inwoners de kans om deel te nemen aan het culturele leven, bijvoorbeeld door naar de film of een expo of voorstelling te gaan. Armoede gaat over veel meer dan geld: het gaat over kansen, waardigheid en het gevoel krijgen dat je meetelt. Maar ik kan ook moeilijk onverschillig blijven voor wat er in de wereld gebeurt. Van Gaza tot de situatie in Congo en de Oeigoeren: achter grote geopolitieke conflicten zitten altijd mensen en families die de gevolgen dragen. Ik vind het belangrijk om daar niet van weg te kijken.
Wat is je favoriete bezigheid?
Tijd doorbrengen met de mensen die ik graag zie. Daarnaast hou ik enorm van cultuur: een voorstelling, expo, film of gewoon ergens zitten waar iets gebeurt.
Wat is je motto?
Je hoeft niet te wachten tot iemand anders de verandering brengt. Aan wie geef je de estafettestok door? Aan Rina Rabau Nkandu in Mechelen. —
