Snelheidscontroles draaien om veiligheid, niet om inkomsten

"Snelheidscontroles moeten 540 miljoen euro opbrengen." Zo kopte Het Laatste Nieuws deze week. “Het is duidelijk dat dit een nieuw verdienmodel is geworden voor lokale besturen”, voegen ze eraan toe. Die framing mist waar het echt over gaat. Gemeenten en politiezones voeren controles niet om geld te innen, maar om straten veiliger te maken en buurten leefbaar te houden. Een realistische begroting betekent niet dat lokale besturen rekenen op overtredingen, wel dat ze hun beleid zorgvuldig plannen.

Lokale besturen investeren in veilige straten

Wie handhaving herleidt tot een verdienmodel, zet lokale besturen onterecht weg als geldwolven. Gemeenten en politiezones investeren in verkeersveiligheid omdat ze het aantal ongevallen en slachtoffers willen doen dalen. Dat speelt vooral in zones 30 en 50, schoolomgevingen en woonkernen, waar te snel rijden zware gevolgen heeft.

Handhaving versterkt veiligheid en samenleven

Handhaving maakt deel uit van een bredere veiligheidsketen. Regels hebben pas effect als je ze ook opvolgt. Dat geldt voor verkeersregels, maar evengoed voor afspraken over samenleven, zoals het aanpakken van geluidsoverlast, sluikstorten of hondenpoep. Sancties wijzen mensen op overtredingen en zorgen ervoor dat regels hun doel bereiken.

Lokale besturen zijn geen uitzondering

Dat lokale besturen inkomsten ramen uit snelheidshandhaving is geen uitzondering. Overheden op alle niveaus doen dat al jaren. In 2022 inde de federale overheid 550 miljoen euro aan verkeersboetes, en dat per jaar. Een deel daarvan stroomt door naar de politiezones, meer dan de helft naar de gewesten. Tegen 2025 ligt dat bedrag ongetwijfeld nog hoger. Wat gemeenten samen over vier jaar ramen aan boete-inkomsten, int de federale overheid op één jaar.

Ook de Vlaamse overheid voorziet in haar begrotingsakkoord de oprichting van een eigen verwerkingscentrum om zelf inkomsten te genereren uit snelheidshandhaving. Het is dan ook onterecht om lokale besturen te verwijten dat ze GAS 5 als een verdienmodel zouden zien. Verkeersveiligheid primeert altijd.

Begroten is ramen, niet hopen op boetes

Een meerjarenbegroting is geen wenslijst. Lokale besturen ramen inkomsten om hun financiën stabiel te houden, meestal op basis van cijfers uit het verleden en bestaande maatregelen zoals trajectcontroles. Die ramingen liggen doorgaans in lijn met eerdere jaren. Ze tonen geen verwachting van meer overtredingen, maar een realistische inschatting.

Het geciteerde bedrag van 540 miljoen euro slaat op ramingen in meerjarenplannen over een periode van vier jaar en enkel op de ontvangstenzijde. De aanzienlijke investeringen die nodig zijn om trajectcontroles mogelijk te maken – zoals camera’s, infrastructuur, verwerking en opvolging – blijven daarbij buiten beeld.

Minder overtredingen zijn het echte succes

Goed beleid herken je niet aan hogere boetebedragen, maar aan minder overtredingen en minder slachtoffers. Op veel plaatsen werkt dat beleid: bestuurders passen hun snelheid aan en straten worden veiliger. Dat is waar lokale besturen elke dag voor kiezen.