We bezorgden Vlaams minister Caroline Gennez een brief over de aangekondigde besparingen in de gezinszorg. In totaal zou het gaan om meer dan 30 miljoen euro. Wat de Vlaamse regering voorstelt als een budgettaire ingreep, vertaalt zich lokaal in zeer concrete gevolgen voor inwoners in onze gemeenten. De reacties uit het werkveld zijn dan ook eenduidig en verontrustend: deze maatregelen leiden tot minder zorg vandaag en minder toekomstperspectief morgen.
De minister wil de onderbenutting van uren aanpakken en daarbovenop een lineaire besparing van 1,24% doorvoeren op de gepresteerde zorguren. Concrete en gevalideerde cijfers per dienst zijn nog niet bevestigd door het departement of het kabinet. Voor 2026 ligt er bovendien geen groeipad op tafel. Al deze maatregelen samen zorgen ervoor dat er zorguren verdwijnen en er geen ruimte overblijft voor innovatie, zij-instroom van nieuwe medewerkers of toekomstgerichte projecten.
Minder cliënten zullen geholpen kunnen worden, wachtlijsten zullen groeien en mantelzorgers zullen nog meer ondersteuning dan voorheen moeten leveren. Mantelzorgers op de knieën, cliënten in de kou – zo ziet besparen eruit.
Katrien De Westelinck, directeur thuis- en buurtzorg bij Welzijnsvereniging Sleutelzorg, wijst op de directe gevolgen voor cliënten en mantelzorgers. Ze benadrukt dat op lokaal niveau recent intensief werd gewerkt aan meerjarenplannen en investeringsbeslissingen. “Deze keuzes waren gebaseerd op het toenmalige urencontingent en de projecten die op stapel stonden. Dat kader zou nu wegvallen.”
Ook in Welzijnsregio Noord-Limburg is de impact groot, zegt Anneleen d’Hooge, dienstverantwoordelijke Zorg en Welzijn.
In 2025 hebben we alles op alles gezet om onze hulpverlening uit te breiden en alle toegekende uren optimaal te benutten, zodat zoveel mogelijk mensen tijdig de zorg krijgen die ze nodig hebben. De aangekondigde besparing zet die inspanning zwaar onder druk: minder middelen betekent langere wachttijden en het risico dat kwetsbare gezinnen zonder ondersteuning blijven. We willen er alles aan doen om onze opgebouwde expertise en zorgrelaties te behouden, want deze besparing raakt de kern van onze opdracht: kwaliteitsvolle, toegankelijke zorg bieden aan wie het nodig heeft.
Bij Welzijnsvereniging De Zilveren Zwaan ziet directeur Annelies Van den Eynde projecten onder druk komen te staan.
De gevolgen voor onze cliënten zijn vandaag nog moeilijk te overzien en ook onze aanpak moeten we herdenken. De opstart van nieuwe initiatieven zoals nachtzorg en collectieve gezinszorg komen op de helling. Ons team van verzorgenden zal kleiner worden. We onderzoeken hoeveel financiële ruimte er nog is om voldoende zorguren te blijven garanderen voor onze meest kwetsbare inwoners, waarbij wel duidelijk is dat deze extra ruimte ook ergens gefinancierd moet worden.
Ook bestaande samenwerkingen tussen diensten worden getroffen. Luc De Groote, thuiszorgdirecteur bij Zorgbedrijf Meetjesland, waarschuwt.
Samenwerkingen werden opgestart binnen de regelgeving die toen gold. Door de besparingen en het intrekken van gemotiveerde afwijkingen veranderen de spelregels nog vóór die trajecten gerealiseerd konden worden. Dat ondermijnt onder meer geplande initiatieven, terwijl de nood in een sterk verouderende regio net groot is.
Tot slot wijst Tom Troch, coördinator van de regionale dienst gezinszorg bij Welzijnskoepel West-Brabant, op de impact voor geïntegreerde zorg.
We staan positief tegenover samenwerking tussen gezinszorg en thuisverpleging en willen daar verantwoordelijkheid in opnemen. Maar als onze capaciteit verder wordt beperkt, dreigt geïntegreerde zorg onhaalbaar te worden.
Lokale besturen erkennen het belang van efficiënt gebruik van middelen, maar benadrukken dat besparen op gezinszorg grote effecten heeft. Het leidt tot langere wachtlijsten, verlies aan nabijheid en discontinuïteit van zorg, net in regio’s met een stijgende zorgvraag.
De VVSG vraagt daarom met aandrang om deze besparingen te herbekijken en in dialoog te gaan met de diensten voor gezinszorg om de continuïteit van zorg in onze gemeenten te garanderen.
