Aniek Van de Velde, raadslid in Dentergem, kreeg het estafettestokje van burgemeester Joachim Coens uit Damme, om een vragenlijstje à la Proust te beantwoorden. Aan het eind geeft zij het door aan een andere lokale politica/politicus, van een andere partij en ver van Dentergem
Wat betekent je politieke functie voor jou? Een klankbord zijn voor de inwoners, ondernemers en verenigingen. En een verbindende factor om voldoende dynamiek in de gemeente te brengen.
Wat was je eerste politieke daad (in de ruimste betekenis)? De stap naar de politiek in 2018. Dentergem kent maar twee politieke partijen. Democratie vraagt om tegenwicht, zeker waar één partij al geruime tijd aan zet is. Dat tegenwicht was decennialang scherp en afbrekend. Ik zie het liever constructief opbouwend, met van tijd tot tijd een scherp randje. Het houdt de meerderheid wakker en dat komt de inwoners ten goede.
Kom je uit een politiek nest? Politiek was zowel op kantoor – mijn baas was wijlen burgemeester Claude Van Marcke van Anzegem – als thuis een aanwezig gespreksonderwerp. Als advocaat, actief in verenigingen én met een visie, komt de dorpspolitiek al vlug op je pad. Dan moet je dat ook durven opnemen. En een weetje: onze zoon August is genoemd naar zijn betovergrootvader August Cras, voormalig burgemeester van Waregem.
Wat zie je als je grootste prestatie? Dat ik het op 13 oktober durfde opnemen tegen een burgemeester die 35 jaar aan de macht is. Daarbij is onze oppositie-positie versterkt tot een alert houdende zetelverhouding van negen tegenover tien. Persoonlijk heb ik veel vertrouwen gekregen met een sterke voorkeurstemmenscore: 1615 tegenover 1799 voor de langst zetelende burgemeester van Vlaanderen.
Neem je dit ambt mee naar huis? Als ik al thuis ben… Ik heb gelukkig een begripvolle echtgenoot die zelf sterk ondernemend is. Maar uiteraard neem je het mee naar huis. In positieve zin. Om me te laten inspireren en om een en ander te relativeren.
Heb je vrienden in de politiek? Ja. Na een intense verkiezingsperiode is die band enkel versterkt. We geven elkaar energie.
Met wie overleg je het eerst als je een belangrijke politieke beslissing moet nemen? Dat hangt af van het onderwerp. Meestal zal ik eerst bij iemand met kennis van zaken polsen, en voor het buikgevoel steek ik mijn licht op bij onze anciens om te checken wat ik over het hoofd zie. En de laatste twijfel wordt thuis wel weggenomen.
Wat vind je zelf je meest uitgesproken positieve eigenschap? Naast kennis voldoende creativiteit gebruiken om nét dat trapje hoger te bereiken. Geen grijze muis zijn...
Welke eigenschap bij jezelf betreur je het meest? Ik ben soms wel wat ongeduldig en erger me wel eens aan nodeloos gepalaver.
Welke eigenschap waardeer je het meest bij een lid van een andere partij? Dat beetje durf om eens uit de schaduw van onze burgemeester te durven stappen.
Met welke historische figuur identificeer je je het meest? Marie Popelin was de eerste vrouw die in België een doctoraat in de rechten behaalde en zich ook inzette voor het stemrecht voor vrouwen. Ze mocht zelf geen advocaat worden. Twintig jaar geleden was ik meestal een van de enige vrouwelijke advocaten op bouwexpertises. Ik heb de rol van vrouwelijke advocaten zien groeien en eraan bijgedragen. Er mogen gerust ook nog wat meer vrouwelijke politieke leiders zijn.
Wie zijn je huidige helden? De creatieve en ondernemende mensen van onze gemeente.
Waar zou je nu het liefste zijn? Joggend in het Provinciedomein de Baliekouter in Wakken, het hoofd leegmakend en genietend van een koud winterzonnetje.
Welk woord of welke zin gebruik je te vaak? Met twee tieners in huis… ‘Opruimen!’
Wat koester je het meest? Ons gezin. Hoe elk zijn eigen weg zoekt, op zijn manier, waarbij we elkaar versterken door houvast te bieden en elkaar tegelijkertijd dat extra duwtje in de rug te geven.
Wat is volgens jou de diepste ellende? Iemand dierbaar verliezen.
Wat is je favoriete bezigheid? Het alledaagse. De vrijheid en afwisseling van wonen en werken ‘onder de kerktoren’ dat me de kans geeft op kantoor mijn tanden te zetten in complexe dossiers, en het andere moment onder de mensen te zijn met leuke babbels, die tegelijkertijd ontspannend werken.
Ga je nog af en toe op café in de gemeente? Ja, we hebben twee dorpscafés in Wakken waar het echt gezellig is, mee door enthousiaste mensen achter de toog.
Wat is je motto? Ik wil het, ik kan het, ik doe het! Aan wie geef je de estafettestok door? Aan Pauline Van Marcke in Anzegem, dochter van wijlen Claude Van Marcke en de jongste vrouwelijke burgemeester. —
