Auteur:

Gepubliceerd op: 30-09-2021

De gemeenten vinden het een slecht idee dat zij voortaan een ontbossing zouden moeten compenseren. Tot op heden staat de Vlaamse overheid in voor boscompensatie. De Vlaamse regering keurde echter kort voor de zomer het ontwerp van het bosuitbreidingsdecreet goed, waarin men stelt dat gemeenten de ontbossingen die ze toestaan voortaan zelf zullen moeten compenseren. Dit om een aantal problemen te vermijden waar de Vlaamse overheid tegenaan loopt, zoals de aankoop van gronden om te bebossen.

Deze uitdagingen raken echter niet opgelost door ze naar de gemeenten door te schuiven. De impact op de gemeenten is dan wel zeer verschillend, maar de vele bosrijke gemeenten zouden jaarlijks verschillende hectaren bos moeten aanplanten. De VVSG bundelde de belangrijkste aandachtspunten in een standpunt.

 
1. Zorg voor een rechtstreekse bescherming van zonevreemde bossen.


Het ontwerp wil bossen beschermen via een omweg en hoopt dat er minder ontbossingen zullen vergund worden omdat het een goedkeuring 'lastig' maakt voor de vergunningverlener. De eigenaar krijgt pas een planschadevergoeding voor de verminderde bouwmogelijkheden op zijn goed als zijn grond ook herbestemd wordt naar bos- of natuurgebied. We vragen dan ook om voor de nodige juridische en financiële instrumenten te zorgen om de bestaande bossen volwaardig en rechtstreeks te beschermen.


2. Geef meer kritische adviezen bij ontbossingen, zodat de vergunningverlener een ontbossing goed onderbouwd kan weigeren.


Dat het voor de gemeente 'lastig' zal zijn om te moeten compenseren, is onvoldoende reden om een individuele ontbossing te weigeren. Een ontbossing weigeren doe je omdat het geviseerde bos beschermenswaard is. Daarvoor rekenen gemeenten op het advies van de gespecialiseerde instantie. Momenteel krijgen bijna alle vergunde ontbossingsaavragen positief advies van Natuur en Bos (ANB).
 

3. Verleg de compensatielast alleen naar de vergunningverlener als die de ontbossing op eigen gezag toestond, tegen het advies van ANB.


De minister stelt het zo voor alsof gemeenten verantwoordelijk zijn voor de vele ontbossingen omdat zij onvoldoende zorgvuldig omgaan met dergelijke vergunningsaanvragen. In werkelijkheid worden bijna alle ontbossingen vergund na positief advies van Natuur en Bos (ANB).

Het verschuiven van de compensatielast wordt onderbouwd met het argument dat de gemeente zodoende 'geresponsabiliseerd' wordt om zorgvuldiger te oordelen over dergelijke aanvragen. Dat argument gaat allen op ingeval de gemeente de ontbossingen op eigen gezag zou toestaan, tegen het advies van ANB.
 

4. Problemen waardoor Vlaamse overheid niet aan compensatie toe kwam, gelden evengoed, zo niet zwaarder voor gemeenten.


De Vlaamse overheid schuift nu een taak door naar een lokale overheid waarvan ze weet dat ze daar zelf niet in slaagt. De problemen waartegen Vlaamse overheid botst - zoals de aankoop van gronden om te bebossen - zijn nog niet opgeruimd en gelden evengoed voor de gemeenten. Die drempels zijn des te hoger in de bosrijke gemeenten.
 

5. Als het aan de gemeente is om te compenseren, heeft ze meer flexibiliteit nodig.


Alhoewel de bosbehoudsbijdrage wordt verhoogd tot 5,60 euro/m², blijft die te laag. De gemeente bepaalt best zelf de hoogte van deze bijdrage. Ook is drie jaar voor aankoop en bebossing niet voldoende.

Ook de minaraad vond in haar advies dat een volledige delegatie van de compensatiebevoegdheid naar de lokale besturen ongewenst is en tot een (nog meer) versnipperd bosbeleid zou leiden.

 

Steven Verbanck