Auteur:

Gepubliceerd op: 05-06-2020

Minister Zuhal Demir heeft een Bosuitbreidingsplan klaar voor 4.000 hectare extra bos tegen 2024. Volgens dit plan moeten lokale besturen samen 750 ha bijkomende bossen realiseren tegen 2024. Een jaarlijks Boscongres en een ‘Meer bos-label’ zal de sterkst presterende lokale besturen in de bloemen zetten. De ‘bosteller’ moet de gerealiseerde bossen publiek maken. 
 

Middelen voor meer bos

Voor gemeenten die bos aanplanten, is over vijf jaar gespreid in totaal in 4.050.000 euro subsidie voorzien, wat neerkomt op 5.400 euro per hectare. Bosgroepen, regionale landschappen en private eigenaars kunnen voor hun bebossingsprojecten ook (en meer!) subsidies krijgen. Voor de aankoop van gronden voor bebossing kunnen gemeenten een beroep doen op de jaarlijkse projectoproep. Om de realisatie van bossen bij private eigenaars te ondersteunen kunnen in gemeentehuizen ‘bosaanspreekpunten’ worden opgericht, die eigenaars begeleiden bij het bebossen.
 

Wat vinden de lokale besturen? 

Gemeentebesturen zijn overtuigd van de meerwaarde van meer bos voor mens en natuur. In verschillende meerjarenplannen van gemeenten zijn al bebossingsprojecten verwerkt. Nu meer dan ooit voelen we de nood aan klimaatrobuuste nabije natuur. De VVSG wil dan ook met de minister en de ‘bosintendant’ overleggen hoe lokale besturen hier tijd en geld voor vrij kunnen maken. 

Het is goed dat de minister specifiek becijferde taken verdeelt over de verschillende actoren (Vlaamse overheid, natuurbeheerders, bosgroepen, regionale landschappen, lokale overheden, private eigenaars). De VVSG vraagt wel om een even hoge subsidie als voor andere organisaties of private eigenaars die een bos realiseren, en een structurele subsidie voor het aankopen van de nodige gronden.

We pleiten ervoor dat bossen weloverwogen worden ingeplant, zodat ze voor mens en natuur een echte meerwaarde zijn. Op gemeentelijk en bovengemeentelijk niveau ligt er dus werk op de plank om daar een visie over te ontwikkelen. Goede plekken voor bebossing zullen echter niet altijd de makkelijkste plekken zijn om te bebossen. Bijvoorbeeld omwille van de grondprijs of bestemming van het gebied. Deze nieuwe bossen krijgen het best ook voldoende rechtszekerheid. Het kan niet de bedoeling zijn nieuwe bossen te doen ontstaan die later gemakkelijk weer gekapt kunnen worden, omdat hun juridische bestemming dat mogelijk maakt. Zeker als de aanplanting met overheidsmiddelen gepaard gaat. De voorkeur gaat dus naar zone-eigen bossen, desnoods via herbestemming, maar ook de opmaak van dergelijke plannen vraagt tijd en geld. 

Steven Verbanck