Verkaveling

Auteur:

Gepubliceerd op: 24-05-2019

Heel wat huizen staan op grote percelen. Zeker met het oog op het verdichten van de bestaande bebouwde omgeving kan het interessant zijn om een deel van de tuin af te splitsen om er een nieuwe woning op te zetten. Normaal is dan eerst een verkavelingsvergunning nodig.

Door een wijziging in de regelgeving was echter sinds begin 2018 zo'n vergunning niet meer nodig voor de creatie van één bijkomend perceel op een bestaand bebouwd perceel. Een notariële splitsing volstond. 

Het Grondwettelijk Hof vernietigde nu die wijziging uit 2018. Het is van mening dat omwonenden in de nieuwe situatie veel minder goed dan vroeger beschermd zijn. Door een kunstmatige fasering is het nu immers mogelijk een grotere verkaveling te realiseren zonder vergunning en dus ook zonder openbaar onderzoek. Het afsplitsen van een tuin met als doel die bouwgrond te verkopen voor woningbouw is dus weer onderworpen aan de verkavelingsplicht.

Gemeentelijke omgevingsambtenaren waren verdeeld over de meerwaarde van de wijziging. Sommigen betreurden dat door het schrappen van de verkavelingsplicht er minder op de ruimtelijke kwaliteit kon worden gestuurd. Anderen vonden dat potentiele kopers minder zekerheid hadden over de concrete bebouwbaarheid van een perceel. Bovendien werd erop gewezen dat het alternatief om die zekerheid toch te krijgen, nl. via een stedenbouwkundig attest, net zoveel administratieve werklast met zich meebrengt als de aanvraag en behandeling van een vergunning. Het hoofddoel van de aanpassing van de regelgeving, nl. administratieve vereenvoudiging, werd dan ook niet bereikt, vonden sommigen (zie Lokaal maart 2019).

 

Xavier Buijs