Voor een sterk lokaal bestuur

Kies hieronder uw thema

Mieck's blog


dec 22
Kortrijk - Passie verbindt, mensen maken het verschil

In de stad waar ik zeven jaar als ambtenaar en daarna nog eens drie jaar als kabinetschef heb gewerkt, mag ik in de stadsschouwburg de première bijwonen van Stagefordementia met de voorstelling ZieDeMens. Tijdens de generale repetitie heb ik alle dansers voor de eerste maal ontmoet: mannen en vrouwen, kinderen en jongeren, een mix van leeftijden en generaties. Ze hebben maanden geoefend voor deze performance van bijna twee uur. De zaal is uitverkocht, 650 mensen zitten te wachten. Choreograaf, danser en directeur van Polydans Kortrijk Pol Coussement geeft de laatste instructies. Iedereen glundert. De vibes overwinnen de zenuwen. Nog een laatste knuffel, een zenuwachtig lachje.

Dit project ligt me na aan het hart. Ilse Masselis startte het in 2014 in de schoot van het expertisecentrum Sophia, om in de plaats van dementiecafés en zorgcirkels een breder publiek aan te spreken met het thema Vergeet dementie maar onthou de mens.  Deze voorstelling in de stadsschouwburg wordt de apotheose van twee jaar voorbereiding en een week vol activiteiten. Want mensen actief naar buiten brengen, samen met hun familie, hen aanmoedigen om (samen) meer te bewegen en te beleven, hoe doe je dat op een fijne en laagdrempelige wijze?

Daarom wil Kortrijk met wandelen, bewegen en een podiumvoorstelling tonen dat mensen met dementie gewone mensen zijn. Mensen met een familie, mensen met vrienden. Mensen bij wie sommige dingen niet meer lukken, maar heel veel dingen nog wél lukken. Mensen die het recht hebben dat er voorbij hun dementie wordt gekeken, naar de mens.

Dat doet Kortrijk in de allereerste plaats door de dynamiek bij haar inwoners, en tussen haar inwoners, volop te laten spelen. Medewerkers van de stad nemen het initiatief om initiatieven op te zetten – wandelingen, bewegingsprogramma's, toneelvoorstellingen – samen met de doelgroep. De beleidsverantwoordelijken werken achter de schermen, vanuit een faciliterende rol. Ze steken de pluimen op de hoed van de inwoners van Kortrijk.

Walk for dementia is een initiatief van de jonge Sarah Desmedt van de sportdienst en Eliza Bruneel, een ervaren verantwoordelijke toerisme en city marketing. Dankzij de ervaring van Gudrun Callewaert, de drijvende kracht achter Het Ventiel (buddy-werking voor mensen met vroeg-dementie), en Jan Goddaer, de topexpert in het thema dementie en directeur van het Woonzorgcentrum De Weister, hebben ze drie wandelingen gemaakt met telkens andere belevenissen en ervaringen. Zo is het Spijkerpad avontuurlijk en gericht op natuur-beleving, terwijl de wandeling in het centrum een meer klassiek city-parcours en belevenis biedt.

Move for dementia is uitgewerkt door Stefanie Deweer, de immer creatieve duizendpoot (denk maar aan de jaarlijkse rollator-race tijdens de week van de mobiliteit!) en ergotherapeut van het woonzorg- en wijkcentrum De Zonnewijzer. Samen met de OCMW-verantwoordelijken Els Cleenwerck, Evelyn Dierick en Filip D'Haene en met Ann Devloo en Mia Maes van de sportdienst werden een week lang bewegingsprogramma's aangeboden op maat van families, vrienden en mensen met (vroeg)dementie. Diederick  Derijcke van logo Leieland wil dit initiatief alvast in andere gemeenten uitrollen.

Dit alles staat beschreven in het mooie maar laagdrempelige magazine deMensie, gratis verkrijgbaar en ruim verspreid in horecazaken, winkels, de bibliotheekfilialen, ontmoetingscentra en dienstencentra.


Een staande ovatie en een krop in de keel

In de stadsschouwburg zit ik als eerste op mijn gereserveerde plaats, helemaal vooraan. Een oudere mevrouw vraagt mijn hulp om haar gsm – geen smartphone - stil te zetten. Hoe werkt zo'n klassiek toestel ook weer? Pas na een tijdje lukt het en kan ik de vrouw tonen hoe het moet. Ze is gerustgesteld en zet zich schrap voor de voorstelling.

Het is muisstil in de ondertussen afgeladen volle zaal. De voorstelling ZieDeMens gaat van start. De entourage van drie mensen met vroegdementie staat centraal, maar ze worden omringd en ondersteund door hun partners, hun kinderen en ja, zelfs hun kleinkinderen. Op het podium veel volk: kinderen, volwassenen en ouderen. Het is niet te beschrijven wat ik ervaar wanneer de première begint. Door de verbluffende stem van Amber Verschuere vanuit het publiek ben ik helemaal geëmotioneerd. Aan het einde volgt een daverend applaus met een staande ovatie. Ik kijk rond, ik ben niet de enige met tranen over mijn wangen, twee jonge jongens hebben het ook moeilijk en als ik buitenga, zit de oudere vrouw nog altijd op haar plaats. Wat vond ze ervan? 'Ik blijf nog even zitten,' zegt ze, 'Het grijpt naar mijn keel maar het was toch zo mooi.'

Wanneer ik de dansers feliciteer, glunderen ze. Dit heeft hen zoveel sterker gemaakt en een energie-boost gegeven. Met dit heerlijke gevoel, maar nog steeds met een krop in mijn keel keer ik huiswaarts en neem opnieuw afscheid van mijn dierbare stad.

nov 03
Een inleefbezoek aan de KINA-noodopvang van Rijkevorsel

​Mijn ontmoeting met de OCMW-secretaris van Rijkevorsel, Jan Hendrickx, is bijzonder. Ik heb zijn aanbod aangenomen om in Hotel Beukenhof te overnachten, vlakbij de Trappistenabdij van Westmalle. 'Een eenvoudig hotel met hedendaags comfort, voor wie er even tussenuit wil voor wat rust gecombineerd met gezonde beweging en een streepje cultuur,' lees ik op de website. Dit hotel doet vooral dienst als noodhotel voor mensen met acute opvangproblemen. Jan Hendrickx coördineert het project. 'Een uit de hand gelopen hobby,' noemt hij het maar hij combineert het al bijna dertig jaar met zijn werk als OCMW-secretaris.

Ik ontmoet hem laat op vrijdagavond. Dit houdt hem niet tegen om me honderduit te vertellen over wat KINA, het kenniscentrum van 28 OCMW's uit het arrondissement Antwerpen, zo bijzonder maakt: 'Dit samenwerkingsverband biedt oplossingen voor problemen die een grensoverschrijdende aanpak vergen.' Voor hem is dit noodhotel een belangrijk maar niet evident onderdeel van de werking. Kunstenaars vertoefden hier ook een tijdje en maakten met de gasten unieke kunstprojecten. Zo vind je in elke kamer een kaartspel om je welkom te heten. Litho's en schilderijen prijken aan de muur en spelen met de concepten 'thuis' en 'zoeken naar een nieuwe thuis'. Het zijn voorbeelden die aantonen hoe intens Jan Hendrickx met deze thematiek en met het lot van deze mensen begaan is. Tegelijk is hij ook zoekende naar manieren om hier op een positieve en fijne wijze mee om te gaan.

Mijn hotelkamer is op de website van Hotel Beukenhof mooier voorgesteld dan de werkelijkheid. Ik hou me aan het regime van de gasten die logeren in het noodhotel. Op mijn kamer kan ik dus niet meer naar buiten na 22 uur en ook het wifigebruik is gelimiteerd tot 22 uur. De realiteit van die nacht draait toch iets anders uit. Een gast bonkt lang en hard op alle kamerdeuren. Wat later is de spoeddienst ter plaatse. Ik hoor de hulpverlener zeggen dat dit niet de eerste keer is en dat de persoon 'voor alle zekerheid' wordt meegenomen. Ik ben tevreden dat de rust opnieuw terugkeert en val in een diepe slaap.

's Ochtends ontbreken in de badkamer de douchekop en de wastafelstop, de zeepbakjes zijn leeg. Voor één keer volstaat een kattenwasje. Bovendien zijn de kamers heel netjes, met propere handdoeken en een goed bed. Een bonnetje voor het ontbijt geeft me recht op twee sneetjes kaas en een kleine portie choco. Iedereen zit samen aan de twee keukentafels en van de vriendelijke begeleidster mag ik alles nemen wat ik nodig heb. De broodzakken liggen op de tafels en de bewoners maken zelf de koffie. De sfeer is goed maar luidruchtig. Ik merk dat ik niet de enige ben die zoekende en een tikkeltje ongemakkelijk is om hier een plaats in te nemen. Ik zit naast een jong koppel met een zoon van ongeveer tien jaar. Zij lachen naar mij en ik naar hen. We maken wat grapjes maar tot een echt gesprek komt het niet. Bij het wegrijden zie ik hen staan aan de bushalte, ingetogen met hun drietjes. Zonder hun problemen te kennen heb ik het gevoel dat het wel zal goedkomen. Dit 'inleefbezoek' laat een diepe indruk na. Met veel respect voor het werk van Jan Hendrickx en zijn collega's keer ik huiswaarts.

Mieck Vos bracht op 16 september een bezoek aan Rijkevorsel.

okt 28
Denkers en doeners in Wuustwezel

Tijdens een etentje in restaurant Schaliënhuis in deelgemeente Loenhout vertelt de Wuustwezelse burgemeester Dieter Wouters en schepen Sus Vissers non-stop. Het is Dieter Wouters eerste ambtstermijn als burgemeester, het is boeiend en uitdagend werk. 'Maar de verantwoordelijkheid is heel intens,' vertrouwt hij me heel oprecht toe. Gelukkig kan hij rekenen op een fijne samenwerking met de secretaris, naar wie hij opkijkt en die hij waardeert voor zijn intelligentie en bekwaamheid.

Wuustwezel ligt dichtbij Nederland en is sterk gericht op Breda en Eindhoven. De uitdaging is om de jaarlijkse groei van de bevolking (met ongeveer 250 inwoners) goed te begeleiden. Wuustwezel investeert op grote schaal, het maximum dat de gemeente op dit moment aankan. Toch moest Dieter Wouters de aanvragen van de projectontwikkelaars afremmen om de vraag en het aanbod beter op elkaar af te stemmen en de grootte en eigenheid van Wuustwezel niet te verliezen. Dit werd hem niet in dank afgenomen, maar als burgemeester moet je af en toe duidelijke keuzes maken en verantwoordelijkheid durven nemen.

De nog jonge burgemeester kan steunen op een hecht netwerk in deze regio met ervaren maar jonge kompanen uit de partij. Dat helpt hem veel. De werking van de VVSG is voor hem niet zo duidelijk, al is hij tevreden over de dienstverlening van de VVSG. Hij aanvaardt mijn aanbod om meer beroep te doen op onze diensten en ons ook te voeden met zijn ervaring. Hij behoort tot een nieuwe generatie van politici. Zo bekijkt hij zijn realiteit ook vanuit sociale media en analytische variabelen. De studie van Belfius, in het bijzonder het financieel profiel van Wuustwezel in vergelijking tot de omgeving, ligt uitgeprint op tafel met een resem aantekeningen.

Burgemeester Dieter Wouters reflecteert maar is een echte doener. Samen met schepen Sus Vissers vertelt hij grappige anekdotes waarbij de leden van het college van burgemeester en schepenen soms nog de laatsten zijn die na evenementen de gebruikte materialen opruimen en wegbergen. 'In een kleine gemeente beschik je niet over veel personeel en het werk moet gedaan geraken. Dus steken we dikwijls een handje toe, dat kan niet anders. Als burgemeester en als schepen moet je alles kunnen,' zo klinkt het. Beiden zijn blij dat ze in de politiek zijn gestapt en deze verantwoordelijkheid opnemen. Voor Dieter Wouters is het belangrijk dat hij dit werk kan combineren met zijn jonge gezin en zijn hobby's. Hij liep dit weekend nog de halve marathon van Amsterdam en slaagt erin om deze gezonde hobby een plaats te geven in zijn agenda. En hij haalt er voldoening uit om 's morgens zijn kinderen naar school te brengen. Soms heeft hij het lastig met de perceptie: 'Het burgemeesterschap vraagt zoveel van je en toch kun je het precies nooit helemaal goed doen.'    

 

Mieck Vos bracht op 23 september een bezoek aan Wuustwezel.

okt 12
Het geheim van de troeven van Koksijde

​Waarnemend burgemeester van Koksijde Stefanie Anseeuw en secretaris Joeri Stekelorum wachten me hartelijk op aan de ingang van het stadhuis. Het stadhuis is ingebed in een ruime pleinomgeving, tussen de bibliotheek en het cultureel centrum, en vormt een bron van licht en vernieuwende architectuur. In de gemeenteraadszaal ontmoet ik de charmante en hoogzwangere Ilse Chamon, communicatiemanager van Koksijde. Zij introduceert me de aan de rest van het gezelschap: financieel beheerder Jean-Philippe Vandeputte, OCMW-secretaris Pascale Feys en hoofdcommissaris en korpschef van de politiezone Westkust Nicholas Paelinck.

Met een wervend filmpje krijg ik meteen een mooie introductie van de gemeente Koksijde en haar unique selling position. Aansluitend hoor ik een gedreven OCMW-secretaris die voortdurend zoekt naar innovatieve projecten om zorg, armoede en buurtgericht werken of buurtgerichte zorg met succes uit te rollen. Koksijde doet hard zijn best om de plek waar mensen wonen interessant te maken, en dit tegelijkertijd voor de drie generaties. Het accent ligt op de werking voor kinderen en het comfort voor jonge gezinnen. De vergrijzing (die in Koksijde één van de hoogste percentages kent) wil de gemeente oplossen door jonge gezinnen aan te trekken. De werkloosheidsgraad is bijzonder laag in Koksijde. Het is knokken om goede mensen aan te trekken want vacante administratieve functies trekken soms maar een tiental geïnteresseerden.

Nicholas Paelinck vertelt me dat de politiezone Westkust binnenkort verhuist naar een gloednieuw gebouw dat vooral zal uitblinken op vlak van ICT. Binnenkort start zelfs een innovatiemanager in zijn politiekorps. De korpschef is een gedreven politieman én IT'er die begaan is met de vluchtelingen van Calais en de specifieke grensproblematiek die hieraan is gelinkt. Ook de contacten met Fedasil (naar aanleiding van het opvangcentrum dat ondertussen opnieuw is gesloten) heeft hij samen met zijn collega en OCMW-secretaris Pascale Feys succesvol opgenomen.

Samen lopen we door het stadhuis en de kantoren die zelfs uitzicht hebben op zee. In de schepenzaal hangt een knappe foto van het Koksijdse fotomodel Elise Crombez. We passeren nog even langs de mooie stadswinkel met aantrekkelijke gadgets van Koksijde en stappen met zijn allen samen in een grappig geschilderd kinderbusje van de jeugddienst en kinderopvang van de stad. Joeri Van Stekelom is de stadsgids van dienst en neemt ons mee naar de mooiste plekjes van Koksijde. Ik maak kennis met een bekende kunstenaar van Koksijde, William Sweetlove, die werkt met cracked art, een unieke vorm van moleculaire kunst. In het nationaal visserijmuseum bekijken we de indrukwekkende fototentoonstelling 'Engelen van de zee' door Koksijde4.jpgStephan Vanfleteren. Hij portretteerde de jongeren van het Koninklijk Werk IBIS. Dit is een maritieme school die een thuishaven biedt aan kwetsbare jongeren tussen zes en zestien jaar. Ooit was dit de plek waar arme en verwaarloosde weeskinderen uit de lagere sociale klasse van vissersfamilies werden opgevangen. Nu is het een plek waar structuur en menselijke warmte vooropstaan in de geest van de aloude maritieme traditie vertaald naar een modern concept. Het is een aandoenlijke blik op kwestbare jongeren die zorgzaam geleid worden naar een horizon waar ieder kind recht op heeft. Ik word even stil van deze mooie plaatjes die in mijn hoofd binnendringen en blijven hangen.

We passeren aan de plaats waar het nieuwe politiegebouw zal komen; naast het OCMW-gebouw waar nu twee grote rode konijnen van William Sweetlove het grasplein opvrolijken. Smaken kunnen verschillen want korpschef Nicholas Paelinck is wel geïnteresseerd in het nieuwe gebouw maar minder in de mooie kunstwerken die hiervoor moeten wijken.

Tot slot word ik getrakteerd op heerlijke 'garnaalkroketjes en zeetongskes' in La Normandie, een uniek restaurant-boothotel dat beschermd erfgoed is. Bij het wegrijden passeer ik langs de sportcampus waar buiten onder een hippe tent een sporter zich laat masseren in de buitenlucht. Koksijde heeft duidelijk vele troeven, maar het geheim van deze badstad zit volgens mij in de unieke combinatie van gedreven en professionele mensen, die elkaar oprecht vinden in hun passie voor deze mooie badstad.

Mieck Vos bracht op 15 september een bezoek aan Koksijde.

okt 10
Zorg boven in Mol en Retie

Onder een stralende zon trek ik naar de zorgcampus in het centrum van Mol. De populaire seniorenraad heeft er vandaag zijn standjes uitgestald en laat ouderen kennismaken met hun initiatieven en activiteiten. Guy Van Hoof, waarnemend directeur van het woonzorgcentrum Ten Hove staat me glunderend op te wachten. Naast hem verwelkomt de dienstdoende secretaris Joke Lievens me. OCMW-secretaris Stefan Hendrix is met vakantie en heeft zich, net als gemeentesecretaris Chris Elsemans, verontschuldigd.

Ook de collega's uit Retie zijn aanwezig. Onder andere burgemeester van Retie Patrick Geuens, OCMW-voorzitter van Mol Wim Caeyers, OCMW-voorzitter van Retie Margriet Blockx en secretaris Alois Noyens, nemen mee plaats aan tafel. Mol en Retie lijken wel twee handen op een buik. Ze kennen elkaars problemen en moeilijkheden en werken veel samen. Ze zijn trots op de centrumfunctie die Mol, net als Geel, opneemt bij de aansluitende (kleinere) gemeenten. Beide centrumpolen slagen erin om met weinig middelen toch mooie resultaten neer te zetten en durven zich, met een knipoog, meten met centrumstad Turnhout.

Ik heb naast me het aangename gezelschap van Ann De Proost, OCMW-secretaris van Retie, en Paul Rotthier, burgemeester van Mol. Het is druk maar fijn om hen te ontmoeten. Iedereen is nieuwsgierig naar wat me naar Mol brengt en hoe ik de omgeving beleef. Ik vertel hen mijn kinder- en jeugdherinneringen aan de vakanties met mijn ouders in hun zomerhuisje in Balen en de uitstappen naar het mooie Zilvermeer van Mol. Met Joke Lievens, de dienstdoende secretaris, deel ik de liefde voor hardlopen. In Retie verkende ik eerder vandaag de Finse piste tijdens een jogging van een zestal kilometer. Van Joke Lievens krijg ik de tip om haar favoriete looproute rond het Zilvermeer te ontdekken. Burgemeester Paul Rotthier polst bezorgd naar het statuut van het zomerhuisje van mijn ouders want daarover zijn wel wat spannende verhalen te vertellen en het loopt niet altijd goed af. Ik stel hem gerust maar voel de bezorgdheid van een zorgzame burgervader. Buiten bezoeken we nog even geïnteresseerd de standjes van de seniorenraad. De voorzitter van de seniorenraad, Flor Boven, komt erbij en al snel hoor ik boeiende verhalen, ook over mijn collega Mark Suykens, aan wie ik de hartelijke groeten moet overbrengen. Mede dankzij Flor Boven, een gewezen hoogleraar, groeide de seniorenraad van Mol uit tot een zeer goed draaiende werking met gemiddeld 100 deelnemers per activiteit. Een realisatie waar ze in Mol terecht trots op zijn.

We ontvangen met z'n allen een kaartje om in een boom te hangen. Op het kaartje staat de vraag: 'Als ik morgen burgemeester ben, zorg ik er zeker voor dat... ' Paul Rotthier, de burgemeester himself lacht en zegt vriendelijk dat hij voor deze vraag gaat passen. We lachen allemaal mee maar vinden het een leuk initiatief dat blijkbaar bij de ouderen op de mooie zorgcampus zeker gesmaakt wordt.

Mieck Vos bracht op 16 september een bezoek aan Mol en Retie.

sep 29
Jong topduo werkt in Dessel voor gemeente én OCMW

De burgemeester van Dessel, Kris Van Dijck is gepokt en gemazeld in de politiek. Dessel is zijn passie. Een plein met een prachtige fontein toont me de weg richting stadhuis. Ik kan niet meteen binnen in het mooie gemeentehuis maar buiten spreekt een vriendelijke heer me meteen aan.  Het is Kris Van Dijck, de burgemeester. Hij stelt me meteen op mijn gemak en even later zit ik in de collegezaal voor een boeiend en geanimeerd gesprek met burgemeester Kris Van Dijck, Luk Nuyts, de secretaris van gemeente en OCMW en Bart Van Gompel, de financieel beheerder voor gemeente en OCMW. Deze mensen zijn goed op elkaar ingespeeld, ze kennen de gemeente door en door, elk vanuit hun specifieke rol. De plaats van de nucleaire afvalverwerking is van groot belang voor de gemeente. Kris vertelt over het intense en transparante proces waarbij hij alle inwoners (en de oppositie) steeds betrekt bij het nemen van belangrijke beslissingen voor de gemeente. Hij hecht er belang aan dat hij als burgervader alle bewoners en de oppositie au sérieux neemt en draagvlak zoekt voor strategische beslissingen voor zijn gemeente. Dit kost hem veel energie maar loont de moeite. Het voorbeeld van de industrie die werkt met nucleaire componenten en nucleaire afvalverwerking is hierbij de rode draad in het gesprek. Jaarlijks levert dit de gemeente ook financieel veel extra op. Bart geeft de exacte cijfers uit het jaarlijks budget. Dit geeft inderdaad extra zuurstof om veel initiatieven te nemen ten voordele van de bewoners van Dessel.

Samen met de andere 29 gemeentebesturen maakt Dessel graag gebruik van de dienstverlening en beleidsondersteuning van de intercommunale IOK. Secretaris Luk Nuyts wijst tijdens het gesprek ook op de moeilijkheden die een kleinere gemeente elke dag overwint om met weinig personeelscapaciteit (vaak éénmansdiensten) de dossiers professioneel te blijven 'managen'. Burgemeester Kris Van Dijck heeft het dan weer moeilijk met de vermindering van politieke mandaten vanaf 2019 omdat kleine gemeenten minder makkelijk taken kunnen doorgeven aan de secretaris en zijn medewerkers en de leden van het schepencollege samen met de burgemeester en de OCMW-voorzitter echt wel hele drukke agenda's draaien met veel avond- en weekendwerk. Dit bemoeilijkt ook het zoeken naar nieuw bloed voor de politiek. De inkanteling tussen gemeente en OCMW is ook volop bezig met twee topfuncties (Luk Nuyts en Bart Van Gompel). Beide organisaties werken nu nog intenser samen dan daarvoor. Het jonge duo, Luk Nuyts en Bart Van Gompel, is klaar om de extra verantwoordelijkheid op te nemen maar zijn ook (over)bevraagd. Gelukkig is er de goede samenwerking tussen organisatie en politiek die soepelheid aan de dag legt en de combinatie laat lukken.

Mieck Vos bracht op 15 september een bezoek aan Dessel.

sep 26
Een warm hart voor elke Alveringemnaar

​Voor alles is er een eerste keer. In Alveringem ontvang ik een warm welkom door een twintigtal mensen met een heerlijke taart van de plaatselijke bakker. Tijdens een korte rondleiding ontmoet ik de medewerkers aan hun bureau, in een mooie vierkantshoeve, ondertussen knap gerestaureerd tot het gemeentehuis. In de woonkamer, ondertussen de raadzaal, neemt de gedreven burgemeester, Gerard Liefooghe, de leiding en geeft iedereen het woord. Ik ontmoet de jonge, eveneens gedreven, secretarissen Wouter Accou en Steve Lansens, de directeur van het nieuwe woonzorgcentrum Jean Carpentier, de schepenen Dirk Vermeulen, Jacques Blanckaert, Johan Albrecht en de leden van het managementteam.

160915VVSGNieuweVoorzitter.JPG 

We maken een mooie wandeling en starten bij het recente museum Kapelanij Verschaeve. Het kleine museum vertelt het verhaal van Alveringem tijdens de Eerste Wereldoorlog. Burgemeester Gerard Liefooghe vertelt me dat de inwoners van Alveringem eerst overtuigd waren dat zij geen belangrijk verhaal te vertellen hadden aangezien ze tijdens de Eerste Wereldoorlog achter het IJzerfront gelegen waren. Maar een gepassioneerde geschiedenisleraar leerde hem dat Alveringem de plek was waar duizenden soldaten, slachtoffers van vreselijke ontberingen en aanvallen, verzorging kregen. Velen stierven er ook, zoals te zien is op de begraafplaats van Oeren. Het museum vindt onderdak in de kapelanij waar priester-dichter Cyriel Verschaeve lang woonde. Ook zijn verhaal wordt verteld, volledig en objectief. Verschaeve is niet door iedereen graag gezien en ook burgemeester Gerard Liefooghe had het af en toe moeilijk om de verdeeldheid, die vele generaties uit Alveringem kenmerkt, in deze kleine maar dichte gemeenschap te verbinden. Ik neem wat mooie brochures mee naar mijn auto en de burgemeester vertelt me trots dat iemand van zijn medewerkers uit de organisatie de cover siert. Het is inderdaad mooi gedaan om hier je medewerker als ambassadeur voor je gemeente te presenteren.

We lopen langs een ruimte voor muziek, sport en spel voor de jeugd van Alveringem en komen zo aan in het nieuwe woonzorgcentrum 't Hoge. Bij een glaasje cava ontmoeten we Karolien Avonture, de OCMW-voorzitter. De speech van directeur Jean Carpentier maakt bij ons allen een grote indruk. We onthouden vooral de uitdrukkelijke missie om een warme thuisomgeving voor 69 bewoners en 3 kortverblijven te zijn en zo aandacht te geven aan elk detail. Buiten in de mooie tuin genieten bewoners samen met hun bezoekers van een plek in de schaduw. Van achter de grote ramen die uitgeven op de tuin en veel licht binnenlaten, zwaaien een aantal bewoners naar ons. De tuin en het woonzorgcentrum liggen in een ruim mooi park, grenzend aan de dorpskern. Zo komt elke Alveringemnaar die een wandeling maakt makkelijk in het park. Hoe gezellig is dit hier voor de bewoners? Met meer dan 150 zijn ze hier, de vrijwilligers, die samen met het vriendelijke personeel deze bewoners elke dag omringen en ervoor zorgen dat zij fijne dingen doen, op hun tempo en met veel ruimte om gewoon ook stil samen te genieten. Het is geen toeval dat hier zoveel mensen me met een warm hart verwelkomen. Ik zie en ervaar hoe ze elke dag leven voor deze gemeenschap en zorgen voor jong en oud.

Mieck Vos bracht op 15 september een bezoek aan Alveringem.

sep 12
VVSG-bezoek aan Lommel: pure energie

Voor ik Lommel binnenrijd passeer ik een imposant windmolenpark met een hedendaagse look. De royale ruimte voor innovatief ondernemen oogt beloftevol. Ik heb het aanbod om de ondergaande zon te beleven op een imposante uitkijktoren van de Lommelse Sahara moeten afslaan… het programma was vandaag te druk en de mensen te interessant. Maar niet getreurd, de Lommelse secretaris Johan Claeys ontvangt me met open armen aan zijn mooi en imposant stadhuis. Een korte rondleiding leert me dat ze in Lommel uitstraling belangrijk vinden. Elke ruimte is modern ingericht, overal zijn er knappe kunstwerken. Mensen kunnen in het historische stadhuis trouwen of hun jubileum vieren, maar onverwachts kiezen vooral de oudere mensen het hippe en trendy nieuwe stadhuis, en de jongere generatie af en toe het oudere historische kader. Het vooroordeel dat ouderen een oude en vertrouwde plek verkiezen gaat dus niet op.

060602Lommel185.jpg 

Omdat burgemeester Peter Vanvelthoven onverwacht in Brussel wordt opgehouden, leidt de secretaris me rond in het kleine maar mooie centrum. Voor het glazen huis vertelt Johan Claeys me over de stunts die ze hier al uithaalden: zo hebben de burgemeester en de schepen hier eens in de nok een bed laten plaatsen en een overnachting verloot, samen in het bed. Met zijn opmerkelijke architectuur wil het gebouw kunst met glas als grondstof een platform aanbieden.

Johan Claeys leidt me daarna naar het beste terrasje van Lommel waar hij gepassioneerd over zijn werk en functie als secretaris vertelt. De uitdagingen waar organisaties vandaag voor staan en het unieke samenspel tussen ambtelijke leiding en politieke leiding zijn de leidraad van een lange babbel tot in de late uurtjes. In Lommel werd de inkanteling met het OCMW (met een sterke en grote OCMW-organisatie) gebruikt om te experimenteren met hedendaagse en vernieuwende organisatieconcepten die energie vrijmaken bij elke medewerker. Johan Claeys vormt met OCMW-secretaris Henri Leën een volwaardig duo, ze vervangen elkaar bij afwezigheden of vakantieperiodes. Beide unieke persoonlijkheden blijven hangen in mijn hoofd. Op het P&O congres van 18 oktober zal Lommel hun vernieuwende en dynamiserende organisatie-project komen voorstellen. Ik kijk daar al naar uit.

 Mieck Vos bracht op 1 september een bezoek aan Lommel.

sep 09
Geelse expertise met Service Design

Tijdens mijn wandeling naar het stadhuis ben ik onder de indruk van het mooie centrum, er is veel aandacht voor hedendaagse uitstraling en vormgeving. Cultuur ligt letterlijk aan de markt en het cultuurcafé toont haar meerwaarde tussen de vele terrassen. Ik ervaar het stadsgevoel en parkeer mijn auto op de ruime parkings dichtbij het centrum. In de parken zijn alle banken ingepalmd door jonge en ook wat oudere mensen. De indrukwekkende speelvoorzieningen voor de kleintjes staan er nog onaangeroerd bij maar het is ook middag dus nog wat vroeg.
Het stadhuis is groot en statig. Mensen zijn hier ongelooflijk vriendelijk.

 

François Mylle (secretaris van stad Geel) is speciaal uit vakantie gekomen om me even te ontmoeten. Vera Celis (de burgemeester) ontvangt ons gastvrij op haar bureau. Vera Celis is een dynamische en gedreven vrouw. Het vrouwelijk leiderschap in deze streek charmeert me, het vertrekt vanuit een warme passie. François Mylle vertelt honderduit over de talloze uitdagingen die er elke dag bestaan en tot een goed einde moeten worden gebracht. Er zijn goede banden met de collega’s. Soms worden zelfs gezamenlijke fietstrainingen gebruikt om elkaars klankbord te zijn. Dat is geen overbodige luxe. Leidinggeven aan een complexe organisatie zoals een gemeentebestuur is niet alleen veeleisend maar soms ook wel eenzaam. De verwachtingsvraag vanuit de VVSG is positief maar ook wel wat beladen. Vera Celis en François Mylle tonen wat bezorgdheid over de uitbreiding van het VVSG-team organisatieontwikkeling met één van hun beste medewerkers op het vlak van organisatieontwikkeling, Dominique Luyckx. Ze zijn beiden ook heel trots op deze detachering van enkele jaren. De veelzijdigheid en de unieke expertise rond service design als methode om de kwaliteit van dienstverlening te verbeteren zullen we heel goed kunnen gebruiken om lokale besturen beter te ondersteunen. 

Zelf geboren in Geel, vertrouw ik Vera Celis en François Mylle toe dat het me wel bevalt om hier even terug te zijn.

Mieck Vos bracht op 1 september een bezoek aan Geel.

sep 09
Samenspel en vertrouwen in Laakdal

​Een warm welkom krijg ik van Tine Gielis (burgemeester Laakdal) en Jerry Verspreet (secretaris Laakdal). Beiden zijn goed op elkaar ingespeeld. De openhartigheid van Tine Gielis zal hierbij zeker een rol spelen. Ze zijn trots op het nieuwbouwproject dat wellicht nog voor eind 2017 klaar zal zijn. Hierin maakt de gemeente niet alleen de koppeling met het bestaande OCMW van Laakdal, maar ook met het Bpost-kantoor. De burgemeester zegt trots: 'Jerry durft te experimenteren en te innoveren, dat is tof!' We spreken over de unieke combinatie van burgemeester en secretaris. Beiden beamen het belang van een goed samenspel met veel respect voor ieders rol. Ik merk dat wederzijds vertrouwen een belangrijke rol speelt. 'Jerry moet ons soms eens ter order roepen omdat alles altijd nog betaald kunnen worden,' vertrouwt burgemeester Gielis me toe. Op dit moment heeft Laakdal veel last van steenmarters die in auto's huizen en ernstige schade aanrichten. Inwoners kunnen hiervoor een schadevergoeding aanvragen maar de administratie die dit vergt is niet te onderschatten. De samenwerking met andere administratieve niveaus om de zaken vooruit te helpen en te zorgen voor goede oplossingen is nog een aandachtspunt. Een lokaal bestuur bevindt zich altijd op het einde van de schakel en dat zorgt voor extra druk om te komen tot oplossingen. Er is veel passie voor het vak bij de burgemeester, die haar job in het bedrijfsleven ruilde voor deze maatschappelijke belangrijke rol. Ik vertrek met een goed gevoel en bij het buitenwandelen merk ik op dat het nieuwe gebouw voor deze organisatie inderdaad geen overbodige luxe zal zijn.

Mieck Vos bracht op  1 september een bezoek aan Laakdal.

1 - 10Volgende

Op deze blog volgt u de ervaringen van Mieck Vos tijdens haar bezoeken in heel Vlaanderen. Ontdek wanneer Mieck in uw regio is en doe zelf een suggestie om mee haar agenda in te vullen.