Voor een sterk lokaal bestuur

Op zoek naar een presentatie van #VVSGtrefdag?

Kies hieronder uw thema

Drankvergunningen

De verkoop van alcoholhoudende dranken is in bepaalde gevallen onderworpen aan een voorafgaande vergunning.  Hoewel in het verleden meermaals gepoogd werd de regelgeving te vereenvoudigen, blijft er sprake van verouderde en niet altijd even duidelijke regelgeving.  

Het is belangrijk daarbij het onderscheid te maken tussen:
  • Verbruik ter plaatse (in de horeca, op fuiven, op evenementen, ...) en de verkoop via de detailhandel
    We verwijzen u daarvoor door naar de onderliggende pagina's drankgelegenheden en detailhandel.
  • Vaste, reizende en occasionele drankgelegenheden
    Zie de pagina drankgelegenheden
  • Gegiste dranken en sterke dranken.
    Dat onderscheid wordt hieronder toegelicht.

 

Gegiste en sterke dranken

Gegiste en sterke dranken worden gedefinieerd in de wet van 7 januari 1998 betreffende de accijnsrechten op alcohol en op alcoholhoudende drank, aan de hand van GN-codes (een productomschrijving van de Douane Unie).


Gegiste drank

  • zoals bepaald in artikelen 7,8,11 en 14 van bovenstaande wet
  • Verwijst naar bier, mousserende en niet-mousserende wijn, andere niet-mousserende producten, andere mousserende gegiste dranken en tussenproducten
  • Voorbeelden: zie de handige voorbeeldenlijst van Fuifpunt

 

Sterke drank  

  • zoals bepaald in artikel 16 van bovenstaande wet
  • Verwijst naar:

- gedistilleerde / gestookte dranken die meer dan 1,2 vol % gedistilleerde alcohol bevatten. Met inbegrip van mixdranken met gedistilleerde drank (alcoholpops, cocktails, ...) 
- alle dranken, ook niet-gedistilleerde, met een alcoholpercentage van meer dan 22 vol % 

 

Het onderscheid tussen gegiste en sterke dranken is zowel van belang voor het bepalen van de benodigde vergunningen, als voor verbod op het verkopen, schenken en aanbieden van drank aan jongeren.

Navigatie