Bijkomende afvalovens ongewenst in Vlaanderen
De Vlaamse gemeenten en afvalintercommunales zien in Vlaanderen geen plaats meer voor nieuwe afvalovens. Bijkomende verbrandingscapaciteit is een bedreiging voor de stabiliteit van de afvalverwerking in Vlaanderen. In het slechtste scenario zou het er zelfs voor kunnen zorgen dat er weer meer recycleerbaar afval verbrand zou worden.
Vlaanderen heeft jarenlang een traditie gekend van een krappe planning van de afvalverwerkingscapaciteit; er werd zeker geen overschot aan afvalverwerkingsinstallaties gebouwd. Dat zorgde er voor dat er een stimulans bleef voor recyclage en de bestaande installaties zo efficiënt mogelijk werden benut. De laatste maanden waren er duidelijke problemen om de bestaande installaties maximaal in te vullen. Zelfs met een volledige sluiting van de stortplaatsen bleek er soms nog te weinig restafval te zijn. Niettemin zien we vandaag niet minder dan zes concurrerende projectvoorstellen voor nieuwe installaties die de Vlaamse afvalverbrandingscapaciteit met meer dan 30% zouden verhogen. Binnenkort treden twee bijkomende afvalovens in werking (Electrawinds en Stora Enso). En vandaag is er al een duidelijke overcapaciteit in Nederland, Duitsland en Wallonië, waardoor niet recycleerbaar bedrijfsafval nu al geëxporteerd wordt.
Door deze overcapaciteit dreigen de weinige nog resterende stortplaatsen economisch onrendabel te worden. Deze stortplaatsen behouden niettemin een belangrijke ‘vangnetfunctie’, omdat ze toelaten om met beperkte investeringen de schommelingen in het aanbod of tijdelijke problemen in verwerkingsinstallaties op te vangen. Overcapaciteit in verbranding kan er daarenboven voor zorgen dat de kosten voor het verwerken van huishoudelijk afval voor de gemeenten sterk zullen toenemen. Zo blijkt uit de praktijk dat economische risico’s van overcapaciteit bijna altijd worden afgewenteld op de lokale besturen en het huishoudelijk afval. De huidige evoluties dreigen zo het Vlaamse beleid onder druk te zetten door felle kostenstijgingen, of zelfs recycleerbare fracties naar afvalverbranding te sturen. Dat is al helemaal ongewenst. Voor de Vlaamse gemeenten en intercommunales is het daarom duidelijk: in Vlaanderen is er geen plaats meer voor nieuwe afvalovens. Tegelijkertijd vraagt de VVSG dat een aantal belangrijke randvoorwaarden gegarandeerd blijven bij het beheer van de bestaande installaties. Lokale besturen hebben recht op een vlotte toegang tot de installaties en een transparante prijsbepaling binnen de huidige verwerkingscapaciteit.
Meer achtergrondinformatie vindt u het officiële standpunt van de VVSG.
(07.07.2009)